Monday, September 24, 2012

Kung Hindi Man Makatulog Chapter 13


(Author's Note: Almost there.. - Lee)

Previous Chapters: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

“I’ve been waiting all night for you to make a move,” malambing na bulong ni Sophie. “Mag-uumaga na, naghihintay pa rin ako. I realized I had to take matters into my own hands. Ok ka lang ba?”
Katahimikan.
“Hey.”
Idinilat ni Tin ang mga mata.
“B-bakit…”
            “Bakit ano? Tin, for a Math genius, you have problems putting two and two together.”
            “Akala ko magagalit ka kapag…”
            “Tin, I’ve liked you since we were kids. And I know you like me too. I mean, sinuntok mo pa nga si Nonoy when he teased me and called me ‘tomboy baboy’ during our birthday. Remember that?”
            Naaalala niya na ngayon. Kaya siya nakipagsuntukan kay Nonoy. Kaya hindi na siya nakipag-usap kay Sophie pagkatapos ng kaarawan nilang dalawa. Nagalit siya sa salitang ginamit ni Nonoy para tuksuhin sila. Tomboy. Natakot siyang kutyain siya ng mga tao kagaya ng pangungutya ni Nonoy.
“P-pero…”
“Pero ano?”
            “So…”
“So stop rationalizing everything and let’s both get some sleep, ok?”
Pagkasabi nun ay isinuksok ni Sophie ang kanyang kamay sa gitna ng leeg at unan ni Tin para maihiga niya ito sa kanyang braso. Saka ginagap ni Sophie ang kamay ni Tin, at ikinapit ito sa kanyang bewang. Sa sobrang lapit ng kanilang mga katawan, alam ni Tin na dinig ni Sophie ang kalabog ng kanyang dibdib. 

Kung Hindi Man Makatulog Chapter 12


(Author's Note: Last 3 chapters.. - Lee)

Previous Chapters: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11

Ilang sandali pa ay iniatras ni Sophie ang mukha nito. Iyon na ang pinakamahabang dalawang segundo ng labinlimang taong paglalagi ni Tin sa mundo. Parang may sariling tibok ang kanyang mga labi. Nalalasap pa niya si Sophie dito. Nararamdaman pa niya ang hindi maipaliwanag na kalmadong pagkataranta na dulot ng marahang pagkulong ni Sophie sa kanyang ibabang labi.
“Hey.”
Hindi nakasagot si Tin. Nakapikit pa rin. 

Sunday, September 23, 2012

Kung Hindi Man Makatulog Chapter 11


(Author's Note: Thizizit for the day! Namnamin... - Lee)

Previous Chapters: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

            Walang anu-ano’y nakita ni Tin na gumalaw si Sophie. Parang slow motion ang mga pangyayari at sa isang iglap ay magkaharap na sila. Natigilan si Tin. Mahimbing pa rin ang tulog ng kaibigang malalalim ang bawat hininga. Letcheng asymptotic relationship yan. Hindi kayang tanggapin ng kanyang isipan na yun na lamang ang magiging kahahantungan ng nararamdaman niya kay Sophie. Marahang humugot ng hininga si Tin. Tiningnan ang manipis na labi ni Sophie. Ipinikit ang mga mata. Naalala niya ang larawang nasa mesa na katabi ng kasalukuyan niyang hinihigaan. Alam niyang sa gagawin niya’y maaaring masira ang pagkakaibigan nilang dalawa. Idinilat ni Tin ang mga mata. Hindi niya inaasahang makita ang papalapit na mukha ni Sophie. At kasabay nito ay naramdaman ni Tin ang paglapat ng mala-bulak na mga labi ni Sophie sa mga labi niya. Noon din ay sumabog sa kanyang isipan ang huling bagay na ni-review nila: finding the solution of a system of equations, kung saan ang sagot ay ang point of intersection ng dalawang linya. Napapikit si Tin. Bahagyang ibinuka ang mga labi. Gumanti ng marahang halik.